ما می زدگان با سر زلف عهد ببستیم

 هرگز نرود از سر ما خاطر دلدار

زیرا که فقط آن بت عیار پرستیم. ..

کوچه های دل من، باز خلوت شده است قبل از اینكه برسم، دوستی را بردند یك نفر گفت به من باز دیر آمده ای، دوست قسمت شده است. با توام،با تو، خدا یك دل قلابی، یك دل خیلی بد، چقدر می ارزد؟ من كه هرجا رفتم،جار زدم: شده این قلب حراج، بدوید یك دل مجانی، قیمتش یك لبخند به همین ارزانی. هیچوقت اما، هیچكس قلب مرا قرض نكرد هیچ كس دل نخرید. با توام، با تو، خدا پس بیا این دل من مال خودت من كه دیگر رفتم اما ببر این دل را دنبال خودت...

وقتی با تو آشنا شدم؛درخت مهربانیت آنقدر بلند بود که هرچه بالا رفتم آخرش را ندیدم. معجون زیبایت آنقدر شیرین بود که هر چه نوشیدم نتوانستم تمامش کنم. و دریای عشقت آنقدر وسیع بود که هرچه شنا کردم نتوانستم آخرش را ببینم و سرانجام در آن غرق شدم

                                           دریای تا ابد تنها